Gaspar Noé'nin 2021 yapımı 'Vortex' filmi, izleyiciyi yaşlanma, hafıza kaybı ve ölüm gibi varoluşsal temallerin derin sularına götürüyor. Film, bunama (demans) teşhisi konmuş yaşlı bir kadın ile onun hasta eşinin günlük hayat mücadelesini, sıradan ama bir o kadar da dokunaklı bir gerçeklikle perdeye yansıtıyor. Fransa, Belçika ve Monako ortak yapımı olan bu dram, 142 dakikalık süresi boyunca seyirciyi karakterlerin iç dünyalarına hapsediyor.

Yönetmen Gaspar Noé, alışılagelmiş sinematografik tarzından farklı olarak, bu filmde daha sakin ve gözlemsel bir dil benimsiyor. Filmi, ekranı ikiye bölen bir teknikle çekerek, aynı anda hem kadının hem de erkeğin deneyimlediği paralel gerçeklikleri gözler önüne seriyor. Bu anlatım tekniği, çiftin giderek birbirinden uzaklaşan iç dünyalarını ve yalnızlıklarını güçlü bir şekilde vurguluyor.

Françoise Lebrun ve Dario Argento'nun başrolleri paylaştığı filmde, oyuncular son derece gerçekçi ve yürek burkan performanslar sergiliyor. Lebrun'un bunama hastası bir kadını canlandırmadaki inceliği ve Argento'nun çaresiz ama sevgi dolu eş portresi, filmin en güçlü yanları arasında. Senaryo, hastalığın yıkıcı etkilerini melodramaya kaçmadan, oldukça sert ve dürüst bir şekilde işliyor.

'Vortex', rahatsız edici ama bir o kadar da insani bir film deneyimi sunuyor. Yaşlanmanın kaçınılmazlığı, sevdiklerimizi kaybetme korkusu ve anıların silinip gitmesi gibi evrensel temaları ele alışıyla izleyici üzerinde derin bir etki bırakıyor. IMDb'de 7.4 puan alan ve 2021 Cannes Film Festivali'nde büyük ilgi gören bu film, geleneksel anlatı yapılarından uzak durarak, izleyiciyi düşünmeye ve hissetmeye zorluyor. İnsanlık durumuna dair cesur ve poetik bir bakış arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.